01 December, 2015

احمد هاشمی «برای سوریه» از تجربه خود با یکی از دوستان سوری نوشت



احمد هاشمی «برای سوریه» از تجربه خود با یکی از دوستان سوری نوشت:


شرمساری من پابرجا است ولی عماد هنوز عاشق ایران است!

از طریق دوست کرمانی‌ام در ایران، با آقای عماد حلبی، بازرگان اهل سوریه آشنا شدم. عماد به واسطه شغلش در امر واردات و صادرات خشکبار، سال‌ها در ایران زندگی کرده و چنان از ایران و مردم آن خاطرات خوشی داشت که پس از شروع جنگ داخلی در کشورش حاضر به ترک ایران نبود. او به من گفت تلاش زیادی کرد تا اقامتش را در ایران تمدید کند ولی در سال ۲۰۱۱ پس از آنکه از تمدید اقامتش در ایران قطع امید کرد و از آنجایی که زادگاهش حلب، به عرصه درگیری میان نیروهای دولتی و اپوزیسیون سوریه تبدیل شده بود، تصمیم به اقامت اجباری در ترکیه گرفت.
سال گذشته وقتی من و دوست کرمانی‌ام در شهر مرسین در جنوب ترکیه به دیدار عماد رفتیم او اجازه نداد ما که برای یک کار تجاری به آن شهر رفته بودیم در هتل بمانیم و برای چند روز ما را به خانه خودش برد و با غذاهای لذیذ مدیترانه‌ای از جمله حمص و تبوله از ما پذیرایی کرد.
عماد یک مسلمان سُنی معتقد بود و پنج وعده نمازش را سر وقت می‌خواند. یک روز در حالی‌که او نمازش را می‌خواند من در حال تماشای خبر کشتار مردم به دست نیروهای بشار اسد در یکی از کانال‌های تلویزیونی عربی بودم و در فکر این بودم که چطور می‌توانم برای رهایی از شرمساری و عذاب وجدان، برایش توضیح دهم که سیاست‌های سرکوبگرانه جمهوری اسلامی در سوریه، هیچ ارتباطی به مردم ایران ندارد و جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران فقط در سوریه دست به کشتار و سرکوب نمی‌زنند بلکه میلیون‌ها ایرانی هم مانند شهروندان سوریه به‌خاطر فضای سرکوب و اختناق، مجبور به ترک کشورشان شده‌اند. در همین گیر و دار، عماد رو به من و دوستم کرد و گفت یکی از گرفتاری‌های روزانه‌اش این است که برای هموطنانش و حتی دیگران توضیح دهد که آنچه در سوریه جریان دارد نباید به حساب مردم ایران گذاشته شود و ایرانیان مردمان خوب و صلح‌دوستی هستند. او گفت به‌خاطر همین طرفداری‌اش از مردم ایران و تمایز قایل شدن میان دولت سرکوبگر جمهوری اسلامی و مردم ایران، توسط جمعیت پرتعداد سوری‌های شهر مرسین مورد تهدید قرار گرفته و انگ‌های مختلفی به او زده شده است.
همانطور که در این تصویر دیده می‌شود عماد که برای بدرقه ما تا ترمینال مرسین آمده بود گفت آخرین آرزویش این است که سوریه به روزهای پیش از جنگ بازگردد و او بار دیگر بتواند به ایران سفر کند. آرزویی که متاسفانه تحقق آن در آینده نزدیک نامحتمل می‌نماید.



Post a Comment